tüm sırlarımı çocukluk balkonumdan sararken düşürdüğüm
onları tutarken düşecek olan,
ve hepsini içeri alıp,saçlarını okşayan,
bir bir, bana beni anlatan
kendime hak vermemi hep sağlayan,sonra da en içten sarılmayı yapan
tek kalp komşumu
bugün metrobüste
bana yer vermeye çalışırken görmek
göz hamlesiydi.
eski günleri kimseyi rahatsız etmeyen tonumuzla, parlatıp
hasretimizin temizliğinden bahsettik.
biraz kırgındım belki de,
ilk kez, bana haber vermeden terk ettiği şu sokak için.
taşındığı yerin, benim yanımdan güzel olması için.
her şeyi teker teker sordu.
annemi atlayarak özellikle,övünce vurguladı.
babamı yine ayak üstü dövdü
hayallerime ve kıyafetlerimin içindeki duruş halime sarıldı.
yine tüm sponsorluğu üstlendi.
öyle güzel bir anmış ki,
tek yaptığımızın bisiklete binmek olduğu günler.
en çok vaktimi onla geçirirken
hep soru işareti ben.